แววมยุรา Torenia fournieri Lind. ex Fourn. วงศ์ SCROPHULARIACEAE |
||||
![]() |
![]() |
![]() |
||
ชื่อสามัญ เกล็ดหอย (อุบลราชธานี) ; แววมยุรา, แววมยุเรศ (กรุงเทพฯ) ; สามสี, หญ้าลิ้นเงือก, หญ้าลำโพง (เลย) ; หัวกวาง, แมวโพง (ยโสธร) |
||||
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์และเกษตร เป็นพืชล้มลุก (annual) ขนาดเล็ก ลำต้นกึ่งตั้ง ส่วนที่อยู่ด้านล่างทอดนอนเกือบติดพื้นดิน ต้นสูง 31.94-42.46 เซนติเมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางลำต้น 3.84-4.36 เซนติเมตร ลำต้นเป็นสี่เหลี่ยม มีสันขึ้น สีลำต้นเขียวอมม่วง มีขนสั้น ๆ ปกคลุมปานกลาง ใบเดี่ยวเรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก (decussate) รูปร่างใบแบบรูปไข่ (ovate) โคนใบตัดตรง (truncate) ปลายใบแหลมติ่ง (cuspidate) ใบยาว 3.31-3.93 เซนติเมตร กว้าง 2.06-2.44 เซนติเมตร หน้าใบ หลังใบมีขนสั้น ๆ ปกคลุมปานกลาง ก้านใบสีเขียวอ่อน ยาว 0.8-1.3 เซนติเมตร มีขนคลุม ใบสีเขียวเข้ม ผิวใบนุ่ม (tender) เส้นกลางใบ (mid rib) และเส้นใบ (vein) ที่แยกจากเส้นกลางใบ มีลักษณะคล้ายคลื่นสั้น ๆ ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อยถี่ (serrulate) รอยจักลึกคมชัดเจน ตรงปลายรอยหยักมีขน 1 เส้นไม่มีหูใบ ดอกออกตลอดปี ช่อดอกออกที่ปลายยอดแบบช่อกระจะ (raceme) ช่อดอกยาว 5.25-8.65 เซนติเมตร มี 3-6 ดอกต่อช่อ ดอกเดี่ยวรูปปาก (labiate) มีก้านดอก โคนดอกส่วนที่มีกาบดอก (bract) หุ้มอยู่มีสีเหลือง กาบหุ้มดอกสีเขียวอ่อนลักษณะเป็นแผ่นปีก 5 ปีกรอบ ๆ โคนดอกเหนือขึ้นมามีสีม่วง กลีบกลาง (standard) ขนาดใหญ่สีม่วง กลีบคู่ข้าง (wing) ส่วนบนสีม่วงอมดำ กลีบคู่ล่าง (keel) สีม่วงอมดำ มีแต้มสีเหลือเป็นวงรูปไข่ อับเรณูสีม่วงอมขาว ฝักเป็นรูปรีแบ่งเป็น 5 แฉก ยาว 1.45-1.67 เซนติเมตร กว้าง 0.65-0.87 เซนติเมตร สีเขียวอมม่วง มี 1-3 ฝักต่อช่อ ฝักแก่แตกตามยาว(septifragal)เมล็ดรูปกลมสีเหลืองขนาดเล็ก จำนวนมาก |
||||
แหล่งที่พบและเก็บรวบรวมพันธุ์ พบขึ้นทั่วไปในพื้นที่ป่าผลัดใบ ดินร่วนทราย ดินทราย พื้นที่สูงเหนือระดับน้ำทะเล ตั้งแต่ 126 เมตร เช่น เขตพื้นที่สอนป่าดงมัน บ้านคำน้ำสร้าง ตำบลค้อเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดยโสธร (PC 523) |
||||
คุณค่าทางอาหาร ทั้งต้น อายุประมาณ 40 วัน ระยะมีดอกและฝักอ่อน มีค่า โปรตีน 10.80 เปอร์เซ็นต์ เยื่อใยส่วนNDF 50.44 เปอร์เซ็นต์ ลิกนิน 14.22 เปอร์เซ็นต์ |
||||
| การใช้ประโยชน์ เป็นแหล่งอาหารสัตว์ธรรมชาติ สำหรับแทะเล็มของ โค กระบือ และสัตว์ป่าขนาดเล็ก | ||||