หญ้าเพ็ก 
วงศ์ GRAMINEAE
Vietnamosasa pusilla (A.Cheval. & A. Camus) Hguyen

(syn.   Arundinaria pusilla  A. Cheval. & A. Camus)

ชื่อสามัญ เพ็ก (ร้อยเอ็ด) ไผ่เพ็ด (เพชรบูรณ์) เพ็ด (เพชรบูรณ์, นครราชสีมา)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์และเกษตร เป็นพืชอายุหลายปี แตกกอสูง 70 - 120 เซนติเมตร ลำต้นแข็ง เนื้อไม้เป็นเสี้ยนเหนียวแบบไม้ไผ่ เส้นผ่าศูนย์กลาง 0.5 - 1.0 เซนติเมตร ใบหยาบกระด้าง แผ่นใบยาว 8 - 14 เซนติเมตร กว้าง 1 เซนติเมตร มีกิ่งก้านแตกจากข้อ ดอกเป็นช่อแยกแขนง (panicle) ระบบรากตื้น แต่มีเหง้าแข็งแรง แพร่พันธุ์โดยหน่อหรือเหง้า ขึ้นในที่ดอนและในที่ร่มเงาของป่าโปร่ง เช่น ป่าพลวง ป่าเหียง ทนต่อสภาพแห้งแล้งและการถูกไฟเผา แต่หญ้าชนิดนี้แก่เร็ว และเมื่อแก่ลำต้นจะแข็งแบบกิ่งไผ่ทำให้ระยะการใช้ประโยชน์เป็น อาหารสัตว์มีช่วงสั้น ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนมีนาคม

แหล่งที่พบและเก็บรวบรวมพันธุ์ พบมากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ (PC 560)

คุณค่าทางอาหาร โปรตีน 8 – 10 เปอร์เซ็นต์ DMD 52 เปอร์เซ็นต์ (โดยวิธี Nylon bag)

การใช้ประโยชน์ เป็นอาหารสัตว์ โค กระบือ โดยปล่อยให้สัตว์แทะเล็มตามธรรมชาติ ลำต้นใช้เป็นวัตถุดิบทำเยื่อกระดาษ