ที่มา : กลุ่มความร่วมมือการปศุสัตว์ระหว่างประเทศ
สำนักพัฒนาการปศุสัตว์และถ่ายทอดเทคโนโลยี กรมปศุสัตว์

รัฐบาลไทยมีนโยบายเชิงรุกในการขยายความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ และสร้างพันธมิตรที่แน่นแฟ้นกับประเทศคู่ค้า จึงให้ความสำคัญในการเจรจาการค้าระหว่างประเทศ ในปัจจุบันไทยได้ทำความตกลงการค้าทวิภาคีกับประเทศต่าง ๆ จำนวน 9 ประเทศ ได้แก่ จีน, ญี่ปุ่น, สหรัฐ, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์,  อินเดีย, BIMST-EC, เปรู และบาห์เรน โดยในระดับทวิภาคีไทยได้ทำความตกลงแล้วกับบาห์เรน จีน อินเดีย ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
การจัดทำเขตการค้าเสรีมีหลักการสำคัญในการทะลายกำแพงภาษีศุลกากรระหว่างกัน และขจัดอุปสรรคที่ไม่ใช่ภาษีต่าง ๆ ที่มีผลกระทบต่อการส่งออกสินค้าเกษตรของไทย เช่น   โควตาภาษี มาตรการด้านสุขอนามัยและสุขอนามัยพืช  การอุดหนุนทั้งการผลิตภายในประเทศและการส่งออก การไต่สวนในข้อหาทุ่มตลาด  หรือ อุปสรรคด้านการห้ามการนำเข้าสินค้าเกษตร เป็นต้น รวมทั้งรุกขยายตลาดการค้าและการลงทุน กระจายแหล่งส่งออกและนำเข้า สร้างพันธมิตรที่จะเกื้อกูลกันทางเศรษฐกิจแก้ไข ป้องกันปัญหา อุปสรรค และหาลู่ทางขยายการค้าและการลงทุน การทำเขตการค้าเสรีกับประเทศคู่ค้า จึงเป็นยุทธวิธีสำคัญด้านหนึ่งที่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าว โดยให้ความสำคัญลำดับต้น ๆ แก่ประเทศที่เป็นหรือมีแนวโน้มจะเป็นตลาดใหญ่ใหญ่ของไทย            
การจัดทำเขตการค้าเสรีจะส่งผลกระทบด้านบวกต่อเศรษฐกิจการค้าระหว่างประเทศ และเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ แต่อย่างไรก็ตามไม่อาจปฏิเสธได้ว่าผลกระทบด้านลบก็มีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจและชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนคนไทยอย่างใหญ่หลวงด้วยเช่นกัน ถ้าการปฏิบัติตามหลักการที่คาดหวังไว้กับการปฏิบัติที่เป็นจริงไม่สามารถดำเนินการได้ เช่น การบังคับให้ประเทศกำลังพัฒนาเปิดตลาดรับสินค้าจากประเทศที่พัฒนาแล้วอย่างเสรี  แต่ในทางตรงข้ามประเทศที่พัฒนาแล้วยังคงดำเนินการและมีมาตรการต่าง ๆ ที่กีดกันไม่ให้สินค้าเกษตรเข้าประเทศได้อย่างเสรี  นอกจากนี้สินค้าเกษตรหลายรายการประสบปัญหาด้านการแข่งขันกับสินค้านำเข้าจากต่างประเทศที่ไหลเข้ามาพร้อมกับเงื่อนไขการลดภาษี และทำให้เกษตรกรรายย่อยที่ผลิตสินค้าชนิดนั้นต้องเผชิญกับปัญหาราคาผลผลิตตกต่ำ เนื่องจากไม่สามารถแข่งขันด้านราคากับสินค้าเกษตรราคาถูกจากต่างประเทศได้ ส่งผลให้การผลิตและปริมาณการผลิตภายในประเทศลดลงอย่างรวดเร็ว จนอยู่ในฐานะที่ไม่เพียงพอกับความต้องการใช้ภายในประเทศ  ต้องนำเข้าในปริมาณที่เพิ่มมากขึ้นตามลำดับ  และส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อเกษตรกร นอกจากนี้ FTA ก็ไม่ได้เอื้อประโยชน์ให้เกษตรกรรายย่อยได้รับส่วนแบ่งทางการตลาดที่สมเหตุผลกับแรงงานการผลิตและต้นทุนที่ได้ลงไป แต่ผลประโยชน์กลับตกอยู่แก่กลุ่มทุนธุรกิจการเกษตรครบวงจร เป็นต้น

• แนวทางการเจรจาความตกลงการค้าเสรี
  การเจรจาความตกลงการค้าเสรี แบ่งกลุ่มการเจรจาออกเป็น ๒ กรอบ คือ กรอบการลดภาษี เป็นการเจรจาเพื่อขอให้มีการลดภาษีในทุกรายการสินค้าให้เหลือร้อยละ ๐ เร็วที่สุด มีสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร เป็นหน่วยงานหลักในการเจรจา และกรอบการเจรจาด้านสุขอนามัย เป็นการเจรจาเพื่อขอให้ประเทศคู่ค้าผ่อนผันความเข้มงวดในการปฏิบัติทางด้านสุขอนามัยและสุขอนามัยพืชของประเทศคู่ค้า มี สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ เป็นหน่วยงานหลักในการเจรจา
• แนวทางการลดภาษีสินค้า
  1)  รายการสินค้าปศุสัตว์

สินค้าปศุสัตว์และสินค้าที่เกี่ยวข้อง มีทั้งหมด 6 ตอน ดังนี้

2) รูปแบบการลดภาษี
การลดภาษี แบ่งรายการสินค้าเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มสินค้าทั่วไป (Normal Track) และกลุ่มสินค้าที่มีความอ่อนไหว (Sensitive Track)  มีรายละเอียดดังนี้
1. กลุ่มสินค้าทั่วไป (Normal Track ) กำหนดอัตราภาษีลดลงในแต่ละปีจนเหลือเท่ากับร้อยละ 0 ในปีสุดท้าย โดยทั่วไปแล้วสินค้ากลุ่มนี้จะใช้ระยะเวลาประมาณ 5 ปี ในการทยอยลดภาษี และมีสินค้าบางกลุ่มที่ไทยมีศักยภาพในการแข่งขันหรือเป็นสินค้าที่ไทยต้องการให้มีการนำเข้าเพิ่มมากขึ้น เช่น พันธุ์สัตว์ วัตถุดิบที่จำเป็นต้องใช้แต่ไม่สามารถผลิตได้ภายในประเทศหรือมีไม่เพียงพอกับความต้องการ และการนำเข้าก็ไม่ได้กระทบกระเทือนต่อเกษตรกร สินค้ากลุ่มนี้สามารถลดภาษีเหลือร้อยละ 0 ได้ทันทีหลังจากที่ได้มีการลงนามความตกลงกัน
2. กลุ่มสินค้าที่มีความอ่อนไหว (Sensitive Track) เป็นกลุ่มสินค้าที่หากมีการลดภาษีแล้วจะส่งผลให้มีการนำเข้าสินค้าเหล่านี้เพิ่มมากขึ้นจนส่งผลกระทบต่อการผลิตของเกษตรกรและผู้ประกอบการภายในประเทศ ดังนั้นการลดภาษีในสินค้ากลุ่มนี้จึงต้องใช้ระยะเวลาและค่อย ๆ ลดอัตราภาษีลง รวมทั้งบางรายการอาจจำเป็นต้องมีมาตรการปกป้องพิเศษ (Special Safeguard) ซึ่งหมายถึงมีการกำหนดปริมาณการนำเข้าในแต่ละปี ถ้าในปีใดมีการนำเข้ามากกว่าปริมาณที่กำหนดก็จะเรียกเก็บภาษีในอัตราปกติซึ่งเป็นอัตราที่เรียกเก็บภาษีนำเข้าเท่าเทียมกับประเทศคู่ค้าอื่น ๆ ที่ไม่ได้ทำ FTA  
3)  ท่าทีและรูปแบบการลดภาษีสินค้าปศุสัตว์ แบ่งออกเป็น 3 ลักษณะ คือ
1. ลดภาษีสินค้าปศุสัตว์ของไทยเหลือร้อยละ 0 ทันทีหรือภายในระยะเวลาไม่เกิน 5 ปี โดยไม่มีเงื่อนไข ส่วนใหญ่เป็นสินค้าที่มีอัตราภาษีร้อยละ 0 อยู่แล้ว หรือเป็นรายการสินค้าที่สามารถลดอัตราภาษีได้โดยไม่มีผลกระทบต่อเกษตรกร
2. ลดภาษีสินค้าปศุสัตว์ของไทยในกรณีของรายการสินค้าอ่อนไหว ต้องใช้ระยะเวลาในการลดภาษีนานระหว่าง 10-15 ปี ส่วนใหญ่เป็นสินค้าหมวดเนื้อสัตว์ เครื่องในสัตว์ และผลิตภัณฑ์นม
3. ลดภาษีสินค้าปศุสัตว์ของไทยกรณีเป็นสินค้าที่มีโควตานำเข้าและต้องยกเลิกภายใน 20 ปี คือ น้ำนมและนมผงพร่องมันเนย